Για την εθνική επανεκκίνηση - Νομισματικά, Μέρος 2ο

Συνεχίζοντας την σειρά των άρθρων αναφορικά με το νομισματικό, και στο κλίμα των τελευταίων εξελίξεων σε Ευρωπαϊκο και παγκόσμιο επίπεδο, μπορούμε εν προκειμένω να οριοθετήσουμε κάποιες επιπλέον παραμέτρους.

Το τέλος των βεβαιοτήτων

Από το καλοκαίρι του 2016 με την υπερψήφιση του Brexit, ξεκίνησε η ανατροπή της βεβαιότητος του μονοδρόμου της Ευρωπαϊκής και νομισματικής ολοκλήρωσης. Οι μεγάλοι ηττημένοι της 23ης Ιουνίου 2016, ήταν η υπεροψία και η αλαζονεία όσων αποπειράθηκαν να τρομοκρατήσουν τους πολίτες της Αλβιώνας πως πιθανή υπερψήφιση του Brexit θα σήμαινε απόλυτη και άμεση καταταστροφή. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ένας αυτοκρατορικός και εξωστρεφής λαός όπως οι Βρετανοί, ήταν μάλλον απίθανο να εκφοβισθούν από τέτοιες πρακτικές και απόπειρες εκφοβισμού.

Τουναντίον, θα εστίαζα περισσότερο στο διαστρεβλωμένο τρόπο που οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τον κόσμο του  main street. Γιουνκέρ, Ομπάμα, Μέρκελ, Σούλτς, εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα στην εικόνα τους ως αγγέλων του σκότους σε περίπτωση υπερψήφισης του Brexit.

Οι αντιδράσεις των ιδίων και πολλών περισσοτέρων στην εκλογή Τράμπ μερικούς μήνες αργότερα, ανήγαγε την μέτρηση της ανυποληψίας και αποσύνδεσης των αυτοαποκαλούμενων «ελίτ» από την πραγματικότητα, σε νέες τάξεις μεγέθους. Προκαλεί άφθονο γέλιο η πρόσφατη δήλωση Γιουνκέρ «Ο Τράμπ να μάθει τί είναι η Ευρώπη και πώς λειτουργεί». Ο πολίτης στην Αμερική όπου ψηφίζει ως και για την/τον υπεύθυνο αστυνόμευσης και την/τον εισαγγελέα της περιοχής του,μάλιστα σε μία χώρα κοινού δικαίου, δεν έχει να μάθει απολύτως τίποτε από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς ανυποληψίας. Ένα Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο χωρίς αρμοδιότητες, και με τις τοπικές κυβερνήσεις έρμαια των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σημαίνει πως μάλλον πρέπει ο κος Γιουνκέρ και οι συν αυτώ να μαθητεύσουν στα θρανία των ΗΠΑ, και όχι το αντίστροφο.

Αν μας έμαθε κάτι το 2016, είναι πως μονόδρομοι στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν.

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Τέντ Μάλοχ για το τέλος της Ευρωζώνης, οι διαφαινόμενες νίκες των Ευρωσκεπτικιστών σε Ολλανδία, Γαλλία και -πιθανότατα- Ιταλία, εντός του 2017, διαμορφώνει ένα νέο πλαίσιο συνθηκών, υπό τις οποίες διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις για την χρηματοδότηση της Ελληνικής οικονομίας. Επαναλαμβάνω πως ακόμη και αν δεν επιθυμούσαμε/ -ούμε αποχώρηση από την Ευρωζώνη, είναι απαραίτητο να είμαστε έτοιμοι σε περίπτωση που εκ των πραγμάτων δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή. Είναι καθήκον των πολιτών και των ασκούντων εξουσία να έχει καταστρωθεί Plan A,ιδιοκτησίας της Ελληνικής κοινωνίας.

Ο υστερικός τρόπος αντίδρασης και «ενημερώσεως» του κοινού αναφορικά με επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, καταδεικνύει την ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού και την διαπλοκή των ΜΜΕ με τις κρατικοδίαιτες «ελίτ». 

Το παραγωγικό μοντέλο, απάντηση στην απαξίωση

Όπως τονίσαμε και στο πρώτο άρθρο της σειράς, το νόμισμα είναι όχημα και όχι πανάκεια ή αυτοσκοπός. Οι Έλληνες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως μισθοί και συντάξεις με δανεικά δεν θα ξαναϋπάρξουν ποτέ. Αφορμή και σε κάποιο βαθμό αιτία, των δεινών της χώρας, είναι οι υπέρογκες αυξήσεις σε αποδοχές του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, στον δεύτερο μέσω χρηματοδοτούμενων έργων κατασκευαστικών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ και αδικαιολόγητων τραπεζικών πιστώσεων, στα χρόνια της πλαστής ευμάρειας. Η χώρα πρέπει να αναπτύξει δεξιότητες που δημιουργούν υπεραξία ώστε τα αγαθά και οι υπηρεσίες τις να οδηγήσουν σε εξυγίανση του εμπορικού ισοζυγίου και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών εξασφαλίζοντας ρευστότητα και επάρκεια αγαθών.

Ναυτιλία και ναυπηγική, υψηλή τεχνολογία, εκμετάλλευση αιολικής και ηλιακής ενέργειας,  γεωργία, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, κλωστοϋφαντουργία, μεταφορές, είναι μερικοί μόνον από τους τομείς τους οποίους χώρες της ευρύτερης Μεσογείου με συγκρίσιμα χαρακτηριστικά με τη χώρα μαςέχουν αναπτύξει με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ισραήλ, Κύπρος αποτελούν παραδείγματα πραγματικών success stories βιώσιμης ανάπτυξης. Είναι αποκαρδιωτική η αναχώρηση Ελλήνων επιστημόνων που δημιουργούν πλούτο για λογαριασμό τρίτων χωρών, δεδομένης της καχεξίας στη χώρα μας. Οι Έλληνες  του εξωτερικού αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους και πολυτιμότερους πρέσβεις επιτυχίας της χώρας και πυλώνα ανάπτυξης αν η κοινωνία αναμορφωθεί έτσι ώστε να επιστρέψουν στο φυσικό χώρο τους.

Γιατί χωρίς το Ευρώ;

Η εύλογη ερώτηση που προκύπτει από τα παραπάνω, είναι «όλα αυτά γίνονται μόνον εκτός Ευρωζώνης»; Ξεκαθαρίζω άλλη μία φορά πως η απάντηση είναι όχι.

Οι λόγοι που αναφέρονται αυτές οι επιλογές ανάπτυξης σε συνάρτηση εξόδου από το Ευρώ, είναι οι εξής:

  1. Ο δανεισμός των τελευταίων 7 ετών σε Ευρώ είχε πρωτίστως ως στόχο την διάσωση των Γαλλικών και Γερμανικών τραπεζών. Έπρεπε να συγκρατήσουν την απαξίωση της αξίας των Ελληνικών ομολόγων ώσπου οι τράπεζες να τα πουλήσουν σε μία υποστηριζόμενη αξία, και να αποφύγουν αναγνώριση υπέρογκων ζημίων. Τα χρήματα δεν διοχετεύθηκαν -και με μεγάλη ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων- σε παραγωγικές δραστηριότητες που δημιουργούν αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη της οποίας τα αποτελέσματα δεν είναι μεν άμεσα ορατά, αλλά είναι βιώσιμα και παράγουν διατηρήσιμο πλούτο. Και αυτά σε γνώση των δανειστών στους οποίους ανήκει δευτερευόντως η ευθύνη. Το μοντέλο αυτό της χρηματοδότησης έχει παρέλθει οριστικά. Δεν υπάρχει ώς επιλογή, αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους μας.
  2. Μία εγχώρια τραπεζική αρχή που διατηρεί ανεξαρτησία στη χάραξη νομισματικής πολιτικής και με την προϋπόθεση πως το χρήμα που τυπώνεται διοχετεύεται σε παραγωγικές δραστηριότητεςκαι όχι προς αύξησης της βραχυπρόθεσμης κατανάλωσης, μπορεί να υποστηρίξει πολύ καλύτερα την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας. 
  3. Η έλλειψη ρευστότητας σε επιχειρήσεις ώστε να προχωρήσουν σε επενδύσεις, δεν ξεπεράσθηκε ούτε κατά την διάρκεια των πιο επιτυχημένων ετών στα χρόνια της κρίσης, ήτοι Ιούνιος 2013 - Νοέμβριος 2014. 
  4. Τα αποτελέσματα των Ολλανδικών, Γαλλικών και ίσως εκ νέου Ιταλικών εκλογών, καθώς και η διαφαινόμενη αλλαγή στην Αμερικανική γεωστρατική προσέγγιση της Ευρώπης, είναι εξαιρετικά πιθανόν να μετατρέψουν άρδην, τους όρους της συζήτησης για το νομισματικό. 
  5. Δεδομένου πως η χώρα ανασυγκροτείται παραγωγικά, μπορεί να προχωρήσει σε σύναψη διμερών και εξαιρετικά επωφελών συμφωνιών, χωρίς τις δεσμεύσεις που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο είναι -για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικούς τομείς ο κάθε ένας- οι πιο προφανείς επιχειρηματικοί εταίροι για τον σκοπό αυτό. 

Με ποιούς και πως;

Το νομισματικό πρέπει να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση με την δέουσα σοβαρότητα. Τα μεν ΜΜΕ και τα κόμματα της αντιπολίτευσης εώς τώρα, δουλικά και φοβικά προπαγανδίζουν Ευρώ. Οι δε δραχμολάγνοι που κατέχουν υπουργικά αξιώματα, στερούνται της στοιχειώδους γνώσης και νοητικής συγκρότησης να λάβουν αποφάσεις για πολύ ευκολότερα ζητήματα. Προσωπικά δεν θα τους εμπιστευόμουν να με προμηθεύσουν ούτε την Κυριακάτικη εφημερίδα της αρεσκείας μου από το πλησιέστερο σημείο πώλησης.

Οποιαδήποτε  δημοκρατική πατριωτική δύναμη φιλοδοξεί να εμπνεύσει τον Ελληνικό λαό ώστε να αποκτήσει όραμα για το μέλλον, οφείλει να επεξεργασθεί ένα βιώσιμο και φιλόδοξο όσο και ρεαλιστικό σχέδιο για το νομισματικό, χωρίς φοβικά σύνδρομα και αυταπάτες. Το σχέδιο θα πρέπει να επικοινωνεί τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης, να τονίζει την απαραίτητη συμμετοχή των πολιτών στην παραγωγή πλούτου μέσω επιχειρηματικότητας και σκληρής εργασίας, ώστε να δικαιωθούν και μέρος στη διανομή του.

Πρέπει να καταστούν σαφείς οι όροι ευταξίας, ευνομίας και ανθρωποκεντρισμού που αποτελούν αναγκαίες συνθήκες για παραγωγική και οικονομική ανάπτυξη. 

Διαβάστηκε 998 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017 11:43
Χρήστος Ραγκαβάς

Ο Χρήστος Ραγκαβάς έχει σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων στην Ολλανδία, και είναι κάτοχος αντιστοίχου Master of Arts. Είναι μέλος του σώματος ορκωτών λογιστών (ACCA) και του σώματος ορκωτών κοστολόγων (CIMA), του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες στον τομέα της Στρατηγικής επιχειρήσεων, και διδάσκει Χρηματοοικονομικά και Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Top
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Δείτε πώς χρησιμοποιούμε τα cookies και πώς μπορείτε να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας. Περισσότερα…